Τα Νέα Σε Τίτλους :
12
Οκτωβρίου

Λουτρικό συγκρότημα της ύστερης αρχαιότητας στη συμβολή της Λεωφ. Θηβών με τη Λεωφ. Φυλής

Κατηγορία Τοπικά Νέα

Ένα καλά διατηρημένο πολυτελές λουτρικό συγκρότημα με χώρους θερμών, χλιαρών και ψυχρών λουτρών, που λειτούργησε κατά τη διάρκεια του α’ μισού του 4ου αι. μ.Χ.

Οι αρχαιολογικές έρευνες στον χώρο αυτό πραγματοποιήθηκαν με αφορμή την κατασκευή του έργου «Διάνοιξη Λεωφόρου Θηβών από την οδό Αγίου Νικολάου έως τη Λεωφόρο Φυλής», που υλοποιήθηκε από την Περιφέρεια Αττικής με χρηματοδότηση από το ΕΣΠΑ Αττική* 2007 - 2013.


Ένα εκτεταμένο λουτρικό συγκρότημα (βαλανείο) των ύστερων ρωμαϊκών χρόνων, έκτασης 400 τ.μ., ήρθε στο φως σε απόσταση 70 μ. περίπου πριν τη συμβολή της Λεωφ. Θηβών με τη Λεωφ. Φυλής, στον άξονα κυκλοφορίας της νέας οδού. Λόγοι ασφαλείας στην κυκλοφορία των οχημάτων κατέστησαν απαγορευτική τη μετατόπιση της νέας οδού και επέβαλαν τη διατήρηση του βαλανείου σε κατάχωση. Το επίπεδο του δρόμου ανυψώθηκε και το μνημείο παρέμεινε άθικτο στο σύνολό του.

 


Τα βαλανεία ήταν κατά κύριο λόγο λουτρά δημόσιας χρήσης, που εξυπηρετούσαν τους κατοίκους των πόλεων, ενώ υπήρχαν και ιδιωτικά λουτρά δίπλα σε πολυτελείς κατοικίες. Το βαλανείο της Λεωφ. Θηβών αποτελεί τυπικό παράδειγμα λουτρικής εγκατάστασης, που απαντάται στον ελλαδικό χώρο. Ο κυρίως λουτρικός χώρος αποτελείτο από ένα ορθογώνιας κάτοψης κτήριο με χώρους παρατακτικά διατεταγμένους. Στο νότιο ήμισυ του κτηρίου διαμορφωνόταν ένας μακρόστενος υπόγειος χώρος με τετράπλευρες κόγχες, που ταυτίζεται με τον χώρο του ζεστού λουτρού (caldarium). Το δάπεδο του, που είχε καταστραφεί, στηριζόταν σε πεσσίσκους από τετράπλευρους οπτόπλινθους, τα λεγόμενα υπόκαυστα. Στις ανατολικές και νότιες κόγχες του υπήρχαν οι εστίες πυροδότησης. Από εκεί ο ζεστός αέρας κυκλοφορούσε στα υπόκαυστα και θέρμαινε το νερό στο ισόγειο, όπου βρίσκονταν οι λουσμένοι. Βορειότερα του caldarium αναπτυσσόταν ο κυρίως χώρος του κρύου λουτρού (frigitarium) και δύο μικρότεροι τετράπλευροι λουτήρες. Αποδυτήριο και βοηθητικοί χώροι αποκαλύφθηκαν στο βορειότερο τμήμα της εγκατάστασης. Η υδροδότηση του λουτρού ήταν εφικτή πιθανώς από το παρακείμενο προς τα δυτικά ρέμα της Εσχατιάς από το οποίο απέχει μόλις 100 μ. Η πρόσβαση θα ήταν δυνατή μέσω του αρχαίου δρόμου, που ταυτίζεται με τη σημερινή Λεωφ. Φυλής στα ανατολικά και οδηγούσε από την Αθήνα στη Φυλή.



Το βαλανείο λειτουργούσε κατά τη διάρκεια του α’ μισού του 4ου αι. μ.Χ., ενώ μέσα στον ίδιο αιώνα οι είσοδοι των εστιών πυροδότησης σφραγίστηκαν και η λειτουργία του έπαυσε. Από τα τέλη του 4οΰ αι. μ.Χ. ο χώρος χρησιμοποιήθηκε ως νεκροταφείο.


Εγχυτρισμοί και κεραμοσκεπείς τάφοι αποκαλύφθηκαν στους βοηθητικούς χώρους του λουτρού αλλά και γύρω από την εγκατάσταση.

 




Κατά τη διάρκεια κατασκευής της Λεωφ. Θηβών, εκτός από το βαλανείο ήρθαν στο φως και άλλες αρχαιότητες μεταξύ των οποίων μεγάλη δεξαμενή για τη συλλογή νερού, λατομείο κροκαλοπαγούς λίθου και τμήμα παρόδιου νεκροταφείου, οι οποίες μετά τη διερεύνησή τους διατηρήθηκαν επίσης σε κατάχωση. Όλα αυτά σηματοδοτούν αναμφίβολα τη θέση ενός σημαντικού οικιστικού πυρήνα στην ευρύτερη περιοχή με δραστηριότητα από. τον 5ο αι. π.Χ. έως τα τέλη του 4ου αι. μ.Χ. Ιδιαίτερα η περίοδος λειτουργίας του βαλανείου συνδέεται με μία εποχή ανασυγκρότησης για την Αθήνα, η οποία μετά την καταστροφή της από τους 'Ερουλους το 267 μ.Χ. αρχίζει να αποκτά την σταδιακά την παλιά της αίγλη.

 

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Facebook LikeBox